Wat een schrik

Woensdag was een heerlijk dag. ’s Morgens een goed gesprek met iemand van CIZ. Benjamin ging heerlijk in de middag bij oma spelen. Dus wij hadden een middagje met Jack. Heerlijk in de stad rondgelopen en een hapje gegeten. Wat een mannetje is het toch. Zo trots als je hem dan zo ziet rond lopen. Nooit kunnen verwachten dat deze dag zou eindigen in een nachtmerrie.

Lees verder Wat een schrik

Trots

Vanmorgen al vroeg ons bed uit. De dagopname staat gepland. Om 7 uur proberen de Emla zalf bij Jack op te doen, dit is een verdovende zalf. Toevallig kreeg ik van mijn zus een filmpje doorgestuurd met nogmaals de precieze uitleg hoe je de zalf het beste kan aanbrengen. Jack laat het gelukkig toe. Op beide armen flinke klodders zalf en dan de pleisters er overheen. Jack vindt het wel even vervelend, maar laat het toe. Snel zijn trui weer aan en lekker nog even voor de televisie. Hij moet namelijk nuchter blijven, dus wat afleiding is fijn.

Lees verder Trots

Van kabelbaan terug naar achtbaan

Anderhalf jaar lang geen blog. Ik schrijf de blog om alles op een rijtje te krijgen, van me af te schrijven en een helder overzicht te krijgen. Wat fijn dat we de laatste tijd rustig in een kabelbaan zitten met Jack. We genieten van de rit. Zien alle ontwikkelingen rustig passeren. Geen rare bochten of plotselingen veranderingen. GENIETEN

Maar ik hou mijn hart vast voor de aankomende maanden. Zal die kabelbaan weer gaan veranderen in een achtbaan…

Lees verder Van kabelbaan terug naar achtbaan